Rodzina podkowcowate
Nazwa podkowcowate pochodzi od charakterystycznego kształtu narośli na nosie, przypominającej końską podkówkę. W jej środku znajduje się częściowo oddzielające nozdrza siodło zakończone grzbietem a ponad nozdrzami tzw. lancet. Uszy pozbawione Sa koziołka. Ogon jest krótki i w całości objęty błoną ogonową. W spoczynku wiszą głową w dół otulając się skrzydłami ogon opada do tyłu. Dzięki temu znacznie łatwiej mogą utrzymać temperaturę ciała i nie przemoknąć w czasie deszczu. Rzadko poruszają się na piechotę. Podkowcowate zimują w dużych koloniach w jaskiniach. Ultradźwięki wydają przez nos przy zamkniętym pysku, ich system echolokacyjny jest najwyżej rozwiniętym w świecie zwierząt systemem tego typu. Jednym z przedstawicieli tego gatunku jest podkowiec mały który występuje na południu Polski. Żyje w jasnych lasach na terenach uprawnych, kryje się w niedużych tunelach i dziuplach. Na łowy wylatuje w późnych godzinach nocnych i przed brzaskiem kryje się w dziupli. Żywi się chrząszczami, muchami, ćmami i pająkami.